Άρθρο Στ.Γκίκα:Τα Διδάγματα της Ιστορίας, Ασφαλής Οδηγός και στο Ζήτημα της Ονομασίας των Σκοπίων…

    0
    13

    Μονοπωλεί την επικαιρότητα τον τελευταίο καιρό, το θέμα της ονομασίας του Κρατιδίου των Σκοπίων, αφού 10 χρόνια μετά το «όχι» Καραμανλή στην είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, η διεθνής πολιτική συγκυρία επαναφέρει το θέμα στο προσκήνιο. Η νέα Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ θα λάβει χώρα στις Βρυξέλλες τις 11 και 12 Ιουλίου 2018 και ένα από τα ζητήματα που ΝΑΤΟ, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι επιθυμούν, είναι η είσοδος των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ. Θεωρούν – και ίσως σωστά από την πλευρά τους – ότι η είσοδος των Σκοπίων στους Ευρωατλαντικούς Θεσμούς θα λειτουργήσει σταθεροποιητικά σε αυτή την διηρημένη χώρα και θα αποσοβηθούν διασπαστικές κινήσεις που μπορεί να μετατρέψουν τα Βαλκάνια ξανά σε πυριτιδαποθήκη….

    Ας δούμε όμως μερικά ιστορικά στοιχεία που θα βοηθήσουν στην κατανόηση του λεγόμενου «Μακεδονικού» ζητήματος. Τα γεωγραφικά όρια της Αρχαίας Μακεδονίας, δηλαδή της Μακεδονίας του Φιλίππου του ΙΙ, έχουν καθοριστεί με επιστημονικό τρόπο βάσει των αρχαίων πηγών και είναι επίσημα παραδεκτά ως τα όρια της Ιστορικής Ελληνικής Μακεδονίας. Τα προβλήματα στην Μακεδονία ουσιαστικά εμφανίζονται επί Αικατερίνης της Μεγάλης, Αυτοκράτειρας της Ρωσίας, όταν άρχισε να υλοποιείται  η ιδέα της «Κοσμοκράτειρας Ρωσίας» που μοιραία την έφερε σε αντιπαλότητα με την άλλη υπερδύναμη της εποχής, την Μεγάλη Βρετανία. Τότε οι βλέψεις των Ρώσων, μεταξύ άλλων στρατηγικών περιοχών, εστράφησαν και προς την Μακεδονία, την οποία θεωρούσαν «κλειδί» για την υλοποίηση της στρατηγικής τους, που ήταν η «έξοδος προς τας θερμάς θαλάσσας» δηλαδή το Αιγαίο. Έτσι από τα μέσα του 19ου Αιώνος, ξεκίνησε η προσπάθεια εκσλαβισμού της Μακεδονίας και άμεσης ή έμμεσης προσάρτησής της στην στενή ζώνη της ρωσικής επιρροής. Η προσπάθεια αυτή, όχι μόνον δεν περιορίστηκε, αλλά αντιθέτως επιταχύνθηκε μετά την πτώση του Τσαρικού Καθεστώτος το 1917.

    Στο πλαίσιο λοιπόν της στρατηγικής εκσλαβισμού της Μακεδονίας τον 19ο Αιώνα, η Ρωσία κατόρθωσε με ψευδείς ισχυρισμούς να παρουσιάσει την εθνική σύσταση της Μακεδονίας σύμφωνα με το συμφέρον της. Κινήθηκε δε σε δύο άξονες, πρώτον στην στοχευμένη αλλαγή συνόρων και δεύτερον στην δημιουργία ξεχωριστής γλώσσας. Χρησιμοποίησε δε ως όργανο και μοχλό την Βουλγαρία.

    Ήδη από το 1860, η Ρωσία και οι Πανσλαβιστές, προκειμένου να παρουσιάσουν ότι στην Μακεδονία υπερτερεί το Σλαβικό στοιχείο, επέκτειναν αυθαίρετα προς Βορράν τα όρια της Ιστορικής Μακεδονίας, ώστε να περιλάβουν περιοχές που κατοικούσαν Σλαβικοί πληθυσμοί. Χρησιμοποίησαν δε ως πρόσχημα τα τρία ονομαζόμενα  «Μακεδονικά» Βιλαέτια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, δηλαδή της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου και του Κοσσυφοπεδίου. Με την μεθόδευση αυτή, δημιουργήθηκε η λεγόμενη «Γεωγραφική» Μακεδονία. Να σημειωθεί ότι ακολούθησε μεγάλη προπαγανδιστική εκστρατεία της Ρωσίας αρχικά, και της Βουλγαρίας στη συνέχεια, προς την Δύση, η οποία πέτυχε να παρασύρει αρκετούς Ευρωπαίους διανοούμενους, ως προς το ποια είναι τα πραγματικά όρια της Μακεδονίας….

    Το δεύτερο στοιχείο της Σλαβικής προπαγάνδας την εποχή εκείνη, ήταν το λεγόμενο «σλαβικό ιδίωμα», δηλαδή μια διάλεκτος από Ελληνικές, Τουρκικές, Λατινικές και Σλαβικές λέξεις που μόνο ως «Σλαβικό» δεν μπορούσε να ονομαστεί. Τον 19ο Αιώνα λοιπόν, το γλωσσικό αυτό ιδίωμα ανέλαβε να μετατρέψει σε ιδιαίτερη γλώσσα πιο κοντά στην Βουλγαρική, το περίφημο Πανσλαβικό Κομιτάτο, το οποίο με την βία και μέσω των Σχολείων την επέβαλε. Μάλιστα η Βουλγαρία θεώρησε αυθαίρετα, ότι όσοι μιλούν το «σλαβικό ιδίωμα» είναι εξ ορισμού Βούλγαροι, κάτι αυταπόδεικτα λανθασμένο.

    Ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ενισχυτικό της Ελληνικότητας της Μακεδονίας, έχουν οι πληθυσμιακές στατιστικές** της περιόδου του Μακεδονικού Αγώνος, που αναφέρονται σε επίσημα βιβλία της εποχής. Για παράδειγμα, η επίσημη Τουρκική Στατιστική του 1905 για το Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης περιλαμβάνει  373.000 Έλληνες και 177.317 Σλαβοβουλγάρους, ενώ για το Βιλαέτι του Μοναστηρίου, 261.283 Έλληνες και 178.412 Σλαβοβουλγάρους.  Στο δε Βιλαέτι του Κοσσυφοπεδίου – που καμία σχέση δεν έχει με την Μακεδονία – επικρατούν οι Σλαβοβούλγαροι με 172.055, έναντι μόλις 13.468 Ελλήνων. Βεβαίως τα τρία αυτά Οθωμανικά «Μακεδονικά» Βιλαέτια, καταλαμβάνουν έκταση πολύ μεγαλύτερη της ιστορικής Ελληνικής Μακεδονίας και αν εστιάσουμε στα όρια της ιστορικής Μακεδονίας οι πληθυσμοί των Σλαβοβουλγάρων είναι πάρα πολύ μικρότεροι.

    Επίσης η Στατιστική της Διεθνούς Ευρωπαϊκής Αστυνομίας του 1904 αναφέρει για τα Βιλαέτια της Θεσσαλονίκης και Μοναστηρίου, εξαιρουμένων των αλβανικών επαρχιών Δίβρυς και Ελβασάν, 652.000 Έλληνες, έναντι 355.000 Σλαβοβουλγάρων.

    Για να αντιληφθούμε όμως το μέγεθος της προκλητικής Σλαβοβουλγαρικής  προπαγάνδας, αρκεί να δούμε την Στατιστική του Βούλγαρου  Εθνολόγου V. KANTCHOFF, ο οποίος το 1900 αναφέρει για τα τρία  «Μακεδονικά» Βιλαέτια, ότι ο πληθυσμός αποτελείτο από 1.184.036 Βούλγαρους, 212.000 Έλληνες και μόλις 700 Σέρβους…

    Ένα άλλο ενδιαφέρον στοιχείο το οποίο επίσης επιβεβαιώνει την Ελληνικότητα της περιοχής μετά τα 500 χρόνια τουρκικού ζυγού – και δεν προέρχεται από Ελληνική αρχή – είναι η επίσημη Τουρκική Στατιστική για τα Χριστιανικά Σχολεία στα Βιλαέτια της Θεσσαλονίκης και του Μοναστηρίου το 1904, σε μια περίοδο διωγμών που πολλά Ελληνικά σχολεία είχαν κλείσει βιαίως από τους Κομιτατζήδες. Παρά το γεγονός αυτό, στα δύο Βιλαέτια, λειτουργούσαν 973 Ελληνικά Σχολεία, με 1345 Διδασκάλους και 55.633 Μαθητές, σε αντίθεση με τα 592 Βουλγαρικά Σχολεία, με 917 Διδασκάλους και μόλις 19.363 Μαθητές

    Μετά την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο Τίτο, ίδρυσε την Γιουγκοσλαβία με 6 Ομόσπονδες Δημοκρατίες, μεταξύ των οποίων και την «Δημοκρατία της Μακεδονίας», με στόχο και σε συνεννόηση με τον Στάλιν, να την ενώσει μελλοντικά με την Βουλγαρική όμορη περιοχή που λανθασμένα ονομάζεται «Μακεδονία του Πιρίν» και  την Ελληνική Μακεδονία. Όμως  όταν το 1948 ο Πρόεδρος της Βουλγαρίας Δημητρώφ αρνήθηκε να παραχωρήσει την περιοχή του Πιρίν στην Γιουγκοσλαβία και ένα χρόνο αργότερα το 1949, οι Κομμουνιστές που υπεστήριζε ο Τίτο, ηττήθηκαν στο Βίτσι και Γράμμο, το σχέδιο Στάλιν – Τίτο για την δημιουργία της μεγάλης σλαβικής «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» με έξοδο στο Αιγαίο ναυάγησε, αλλά δεν εγκαταλείφτηκε. Την σκυτάλη πήραν κέντρα του εξωτερικού στον Καναδά και την Αυστραλία τα οποία συνέχισαν την προπαγάνδα…

    Κάπως έτσι φθάσαμε μέχρι τις μέρες μας. Στην ερώτηση ποια είναι η πραγματική σχέση των σημερινών Σκοπιανών με την Ελληνική φυλή των Μακεδόνων, η απάντηση είναι ξεκάθαρη: καμία απολύτως! Απλά «χρησιμοποιήθηκαν» σαν πιόνι στα παιγνίδια των ισχυρών, αφού η περιοχή της Μακεδονίας – που δεν έπαψε να είναι Ελληνική -, απετέλεσε, αποτελεί και θα συνεχίσει να αποτελεί «μήλον της έριδος» μεταξύ των εκάστοτε μεγάλων Δυνάμεων.

    Εν κατακλείδι, η όποια λύση στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, θα πρέπει να βασίζεται στα πραγματικά ιστορικά στοιχεία και ιδίως των τελευταίων 150 χρόνων -, να μην κρύβει «αλυτρωτικά» υπονοούμενα και άρα δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει την λέξη «Μακεδονία». Μόνον τότε η λύση θα είναι εθνικώς συμφέρουσα και ο νοών νοήτω….

    *Πρ. Βουλευτής, πρ. Εκπρόσωπος Τύπου ΥΠΕΘΑ

    **Τα στατιστικά στοιχεία, από το Βιβλίο «Η κατά της Μακεδονίας Επιβουλή» του Γ. Λεβέντη, 1962

    - Advertisement -
    Hondos Center Κέρκυρα - Υπέροχο ταξίδι ομορφιάς